Berichten

Kerkproeverij 2017 - Gedachten over binnen en buiten

Afbeelding
Terugkomend op de kerkproeverij 2017 en de gedachten die ik daarover in mijn vorige blog heb geschreven, wil ik nu een verdiepingsslag maken.

Kerkproeverij klinkt, zoals ik in mijn vorige blog beschreef, als een restaurant. Daar kom je van buiten. Je bent er onbekend. Je wordt er aangesproken. Je wordt er bediend. Je krijgt er lekker eten. Je voelt je er al dan niet thuis.

Maar het blijft een restaurant wat niet van jezelf is. Je gaat er weer uit weg. Je gaat weer van binnen naar buiten. En uiteindelijk ga je weer naar huis, waar je echt thuis bent.

De meeste kerkgangers (en hun voorgangers, dominees of pastoors) denken nog steeds in termen van binnen en buiten. Binnen de kerk, daar is het veilig. Daar is het ook heilig. Je bent er thuis. Je bent er bij de Here God. Je bent er samen. Je voelt je er een met je geloofsgenoten.
Buiten daar zijn de ongelovigen. Die niets met God te maken willen hebben (denken wij). Die de kerk (binnen) links laten liggen. Waar het seculiere (het God-loze)…

Kerkproeverij 2017 - Eet smakelijk...?

Afbeelding
Laatst las ik het de laatste editie van het blad Ideaz (Praktijkblad van MissieNederland). Ik werd aan het nadenken gezet door het thema van deze editie: "Een cultuur van uitnodiging".

Naar aanleiding van het in Groot-Brittannië ontstane initiatief Back to Church Sunday organiseren Raad van Kerken, IZB en MissieNederland in samenwerking met mediapartners KRO-NCRV en EO een weekend waarin kerkgangers worden gestimuleerd gewoon iemand uit te nodigen om mee te gaan naar de kerk.

De website Kerkproeverij verduidelijkt de reden om iemand uit te nodigen "Om het geloof te 'proeven'. Want waarom zou je datgene wat voor jou waardevol is alleen voor jezelf houden? Maar het hangt van jou af, of jij het durft. Om op je collega, buurman, vriend, of familielid af te stappen en te zeggen: “Hé, ga je met me mee?” Gewoon voor een keertje. Wie weet welke uitwerking het gaat hebben. Het gaat om het uitnodigen, dat we dat weer leren. En inderdaad, misschien zegt diegene: ik kom ni…

Multicultureel samenleven: Yes we can!

Afbeelding
"De multiculturele samenleving is mislukt!". Hoe vaak horen we dit via tv, radio of social media verkondigen. De inwoners van andere culturele achtergronden moeten zich maar aanpassen. Wij doen het niet meer, hebben er geen zin meer in.

Ik heb altijd gezegd dat het ook anders kan. Afgelopen vrijdag had ik een bijeenkomst waarin dit werd bevestigd. Samen met vijf vrouwen van Nederlandse, Hongaarse en Turkse komaf gingen we uit eten in een Iraans restaurant. Samen op pad dus naar een restaurant met een culturele kleur dat geen van ons allen (ikzelf uitgezonderd) kenden.

Gezellig aan tafel. Met een heel hartelijke gastheer. De drankjes werden aangerukt. En het eten, ja natuurlijk was dat halal. De vraag werd door de Turkse dames gesteld, naar bleek omdat hun eigen mensen nogal de neiging hadden om ook het goedkope varkensvlees te verkopen. De Iraanse ober vertelde dat die vraag in Iraanse omgeving eigenlijk enorm onbeleefd is, omdat dit niet hoort. Je moet ervan uitgaan dat de …

Uit je bubbel - mijn weg uit de bubbel

Afbeelding
Hoe ik uit de bubbel stapte Was het bij mij anders? Zeker niet. Ook ik verkeerde jarenlang in de christelijke bubbel. Maar altijd wel met de vraag hoe het anders kan. Met name de vraag hoe we aansluiting krijgen bij de wereld rondom ons.  Ik zat in de christelijke pinksterbubbel (een deelbubbel). Wekelijkse diensten op zondag. Wekelijkse bijbelstudies. Veel onderlinge overleggen. Waardoor de tijd ontbrak om eens om ons heen te kijken. We waren druk om de eigen gemeente draaiende te houden.
De eerste stap  uit de bubbel Halverwege de jaren negentig was ik lid en oudste van de pinkstergemeente. Als evangelisatiecommissie vroegen we ons af wat we konden betekenen voor de wijk om ons heen. Dat was toen nog een beruchte wijk, het Spijkerkwartier waarin de raamprostitutie was gevestigd. We hadden al veel acties op touw gezet. Een jaarlijkse fakkeltocht door de wijk op kerstavond, waarin we op pleisterplaatsen kerstliedjes zongen. Mooi maar eenmalig. Met zeer kortstondige gesprekken, die soms…

Uit je bubbel - wat bedoel je?

Afbeelding
22 juni werd het aangekondigd. Een congres van de landelijke christelijke organisatie Missie Nederland. Met als titel "Stap uit je bubbel". Dat leek mij een leuk congres om eens naar toe te gaan en om vanuit mijn wijkbubbel weer eens de christelijke bubbel in te stappen.
Bubbel? Het congres ging uit van de inmiddels geaccepteerde visie dat iedereen in ons land in een bubbel verkeert. Wat bedoelen we daarmee? Op Psyblog.nl lees ik dat het gaat om "meer aandacht geven aan informatie die klopt met hun denkbeeld". Dit wordt versterkt door sociale media waar je langzamerhand je eigen nieuws kunt samenstellen en liken. "Zo verzeker je jezelf ervan dat je alleen met informatie geconfronteerd wordt die klopt met jouw wereldbeeld". Wat niet klopt met jouw wereldbeeld wordt weggezet als "nepnieuws", wat met President Trump nu een hot item is geworden.
Een christelijke bubbel? Bestaat er zoiets als een christelijke bubbel? Jazeker. Die houdt zich op in alle…

Hè, hè, eindelijk weer een blog

Ik zag dat het al een tijd geleden is dat ik hier mijn laatste blog postte: 1 januari van dit jaar.

Oorzaken? Veel werk die mijn tijd opslokten. Veel vrijetijdsbesteding die veel van mij vroegen. Tja, dan schiet er wel eens iets tussendoor. Zoals deze blog.

Inmiddels is er een verandering opgetreden in mijn werksituatie. Ik ben op weg naar het ZZP'er zijn. En krijg daarvoor fulltime de gelegenheid van mijn werkgever, de gemeente Arnhem.

Dat geeft mij ruimte om minimaal een keer per week een blog op mijn beide blogpagina's plaatsen.

Veel leesplezier met mijn herstarte blog.


Villa Klarendal, 2016 een jaar christelijke wijkgemeenschap

Het jaar is voorbij. Een mooi en enerverend jaar wat mij betreft. Even een moment van terugkijken. Op weer een jaartje missionair in de wijk. Want voordat ik het weet, rijgen de jaren zich aaneen. Dit jaar bestond Villa Klarendal al 11 jaar!!! Lang voor een pionierende plek. Dat bracht ons dan ook op de vraag of de Villa eigenlijk nog wel een pioniersplek is. De vraag stellen is die ook beantwoorden. Nee dus. En de volgende vraag: zitten wij als leidinggevenden dan nog wel op de juiste plaats. We kwamen tot de conclusie dat er nieuwe mensen nodig waren in de fase waarin het pionieren voorbij is en we op weg gaan naar meer stabiliteit en structuur. Of in ieder geval een andere manier van werken die minder bij ons past. In die verandering zitten we nog steeds. Mooie, spannende, nieuwe tijd.  Dit zijn allemaal vragen op een hoger abstractieniveau, waar we ons als leidinggevenden mee bezig hielden. Dus ikzelf ook. Maar daar was op de Villa werkvloer weinig van te merken. Dat is zo mooi va…